اگر چه نشانمان کرده اند و پشت میزهای کارشان در ادارات مربوطه پروژه ی استقرار کلاغها در دانشگاه را تدارک میبینند، اگر چه پشت هر دیوار و در سایه ی هر دخمه ای، در منفورترین اتاق هر دانشکده ای حزیصانه به ریختن خونمان دندان تیز کرده اند، اگر چه سگهای پاسبانشان را بر سر در دانشگاه و دریدن آزادی عادت داده اند و اگر چه تابوتمان را سالهاست که پرداخته اند، به انتظار چنبره زده اند، ولی .... دانشگاه سنگر آزادی است، تا پای جان از آن دفاع خواهیم کرد.
واژه های دانشگاه و دانشجو جدا از هر معنا و مفهوم دیگری که در لغتنامه ها و دایرۃ المعارف ها به وفور در دسترس هستند، در ادبیات مردم ایران معنای دیگری نیز دارند، معنای دیگری که در هیچ فرهنگ لغتی راه پیدا نمیکند. دانشجو در ادبیات مردم ایران پیش از آنکه به معنی موجودی کلاسور به دست و درس خوان باشد به معنی جوانی پرشور، مردمی معترض است که سیاستهای استبدادی حاکمیت را به چالش می کشد و به مقابله با آن بر میخیزد، خواه این حاکمیت شاهنشاهی باشد خواه ولایت فقیه! یا .... و دانشگاه نیز علاوه بر آنکه به معنای محلی برای تحصیل دانش آکادمیک است، به معنی مکانی برای تجمع و پرورش نظری و علمی نیروهای سیاسی، شکل گیری جنبش های اعتراضی و همچنین از نظر استراتژیک و موقعیت مکانی یادآور روزهای پرشور و سرنوشت ساز تاریخ معاصر ایران است. نظامهای حاکمه ایران در طول تاریخ حیات خود تمام تلاش خود را برای از بین بردن این تصویر سیاسی از اذهان جامعه به کار برده و همواره سعی داشته اند دانشجو را موجودی سر به زیر و "گوسفند" و متعهد به نظام نشان داده که جز به تزریق آمپول های ایدئولوژی حاکم به چیز دیگری نمی اندیشند و در واقع سعی کرده اند از آن چنین چیزی بسازند ولی هر بار و بر سر هر مسئله سیاسی، جامعه با جنبش توفنده و معترضی روبرو شده که پایه های استبداد و دیکتاتوری را در جامعه نشانه رفته و برای تغییر وضعیت موجود مبارزه کرده است. جامعه ایران سالهای سیاهی را به یاد می آورد که با وجود سرکوب بی سابقه و خفقان دهشتناک تنها صدای اعتراضی که برمی خواست از دانشگاهها بود. رزوهای پس از کودتای ننگین ٢٨ مرداد را به خاطر دارد که در میانه ی اعدام و زندان و قتل، تنها روشنای امید و اعتراض در دانشگاه می درخشید، سالگرد ١٦ آذر یادگاری همین دوران است. دهه های ٤٠ تا ٥٠ با تمام فراز و شنیبهای شان و سپس شکل گیری قیام ٥٧ و سرنگونی نظام شاهنشاهی همه و همه نشان از نقش سیاسی و مبارزاتی انکار ناشدنی جنبش دانشجوئی در شکل گیری مبارزات سیاسی- اجتماعی در جامعه ایران دارد.
مسئولین دانشگاه تهران در گامی جدید برای سرکوب فعالیت های دانشجویی،اقدام به اجرای طرح جدیدی برای کنترل ورود و خروج دانشجویان کرده اند.در این طرح جدید که قرار است تا شروع سال تحصیلی به بهره برداری برسد، تعدادی gate در آستانه درهای ورودی نصب شده،که هنگام ورود با قرار دادن کارت دانشجویی بر روی آن،چهره صاحب کارت نشان داده شده و پس از تطبیق آن با چهره فرد،به وی اجازه ورود داده می شود.
اجرای این طرح، که هزینه های هنگفتی داشته است،در شرایطی بسیاری از دانشجویان با محرومیت از تحصیل،زندان ،تهدید و سایر اشکال سرکوب مواجه هستند، گامی دیگر در امنیتی کردن فضای دانشگاه و محدود کردن آزادیهای دانشجویان است که بی شک باید از طرف تمامی آزادیخواهان محکوم شود.اجرای چنین طرح هایی در شرایطی که تمامی مدعیان طرفداری از آزادی های مدنی سکوت پیشه کرده اند، موید لزوم ایستادگی دانشجویان برای حفاظت از کیان دانشگاه است.
امروزه باید فریاد "دانشگاه پادگان نیست "را بلندتر از هر زمان دیگری...
روز گذشته امین شجاع و امین آریا از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم و از برگزار کنندگان تحصن خردادماه دانشگاه تربیت معلم بازداشت شدند.
شجاع و آریا روز گذشته پس از مراجعه به دادگاه انقلاب کرج بازداشت شده و به زندان رجائی شهر منتقل شده اند
همچنین تهدیدهای شخصی که خود را “بازپرس حسین” معرفی می کند ادامه دارد. در حالی که مطابق بر قانون، حتی احضار به صورت تلفنی معتبر نیست، این شخص مرتبا با تماس با دانشجویان دانشگاه تربیت معلم به تهدید آنان می پردازد. وی از سیوان فرخزادی یکی دیگر از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم خواسته است تا خود را به دادگاه انقلاب معرفی کند.
طی روزهای گذشته محمد شریفی یکی دیگر از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم نیز بازداشت شد، که پس از آن “بازپرس حسین” با تلفن همراه وی با دانشجویان تماس گرفته و آنان را تهدید می کند.
امروز دوشنبه 18 شهریور حدود یکصد نفر از کارگران نساجی کردستان که خواهان پرداخت حقوق معوقه و استمرار کار در کارخانه ميباشند، طبق اعلام قبلی خود، باری دیگر در مقابل استانداری برای احقاق حقوق خود دست به تجمع زدهاند.
کارگران از ساعت 8 صبح در مقابل استانداری گرد هم آمدند و خواستار رسیدگی به وضعیت خود شدند.
لازم به ذکر است که "اقبالپور" یکی از مسئو لين استانداري کردستان در جمع کارگران حاضر شد و سعي نمود با دادن وعدههای رياکارانه، کارگران را متفرق نمايد اما کارگران همچنان به تجمع خود ادامه داده و اعلام کردهاند که اگر به خواستهایمان رسيدگي نشود، همراه با زن و بچه هاي خود به اين اعتراضات ادامه خواهيم داد.
قابل ذکر است که روز گذشته نمایندگان کارگران نساجی در جلسهای با شورای تامین استان در استانداری، خواستهای خود را مطرح کرده اما این جلسه به نتیجه نرسید و بلافاصله نیروهای انتظامی تمام منطقه را محاصره کردند تا کارگران را مرعوب کنند اما اعتراضات کارگران همچنان ادامه دارد