الم لی و روستایی که در روز ۲۳ دیماه بازداشت شده بودند روز شنبه ۲۸ دیماه آزاد شدند.همچنین احمد کهنسال نیز که از روز ۲۱ دیماه بازداشت شده بود شنبه آزاد شد. برای هر سه این دانشجویان قرار وثیقه ی ۵۰ میلیونی صادر شده است. 

روز یکشنبه نیز سعید خلعتبری که از روز ۲۱ دیماه بازداشت شده بود با قرار وثیقه ۵۰ میلیونی آزاد گشت.با آزاد شدن این ۴ دانشجو تعداد دانشجویان دانشگاه شیراز که در بازداشت به سر می برند به ۳ نفر رسید.این سه نفر عنایت تقوی، آلما رنجبر و حمدالله نامجو هستند.

عنایت تقوی یکی از این دانشجویان بازداشتی، از روز ۲۱ دی ماه بازداشت شده است و اتهام او توهین به مسئولان نظام است.
تقوی چندی پیش به دفتر نمایندگی رهبری در دانشگاه مراجعه کرده بود و درخواست انجام یک نظرسنجی علمی در سطح دانشگاه در مورد رهبری را داده بود که علی رغم موافقت اولیه از این امر جلوگیری شده بود و با مطرح شدن این مساله در نشریه ای که مدیر مسئولش تقوی بود ابتدا نشریه او توقیف و سپس خود او یک ترم از تحصیل محروم شده بود، پس از آن نیز مطرح کردن این مساله در تریبون آزاد ۱۸ آذر از سوی تقوی و انتقادات او از رهبر و ریخت و پاش هایی که در سفر او به شیراز صورت گرفته بود باعث شد که او ابتدا به ۲ ترم محرومیت از تحصیل محکوم و سپس به اداره اطلاعات احضار شود......

همچنین دیروز یکشنبه ماموران حراست دانشگاه مانع از ورود کاظم رضایی به دانشگاه و حضور او در امتحان شدند و به او اعلام کردند که با اجرای ۲ ترم محرومیت از تحصیل برای او، او از دانشگاه اخراج است و اجازه ورود به دانشگاه را ندارد.لازم به یادآوری است که پیش از این کاظم رضایی در روز ۱۴ دیماه پس از مراجعه به اداره اطلاعات شیراز بازداشت شده بود و در روز ۲۲ دیماه پس از ۸ روز بازداشت آزاد شده بود.

از سوی دیگر روز گذشته تعدادی دیگر از دانشجویان دانشگاه شیراز به کمیته انضباطی دانشگاه احضار شده اند که تعداد دقیق احضار شدگان مشخص نیست اما احتمال می رود که بیش از ۱۵ نفر از دانشجویان به کمیته انضباطی احضار شده باشند.

در روز شنبه ۲۸ دی ماه برابر با ۱۷ ژانویه در ادامه حمایت های وسیع از دانشجویان دانشگاه شیراز در پاریس، بلژیک و هانوفر، در لندن نیز با گردهمایی جمعی از جوانان و  ایرانیان مقیم اروپا با شعار ها و پلاکارد هایی به حمایت از دانشجویان دانشگاه شیراز پرداختند. در فراخوان این تجمع که با اشاره با وضعیت خاور میانه و اهمیت کشتار و حمله به مردم غزه محل تجمع در محل تجمع ضد جنگ و ۲ ساعت قبل از آن اعلام گردیده بود راس ساعت ۱۲:۳۰ دقیقه آغاز گردید، این تجمع با حمایت وسیع نیرو ها و سازمان های چپ انگلیس از جمله حزب کمونیست بریتانیای کبیر(CPGP)، حزب آزادی کارگران(AWL)، گروه کمون(Commune)، کارزار دستها از مردم ایران کوتاه(HOPI) و حمایت چند گروه ضد جنگ دیگر ایرانی و خارجی صورت گرفت.

در این تجمع یکی از ایرانیان مخالف جنگ در باره این مسئله که باید از دانشجویان زندانی در ایران حمایت کرد و چگونه می توان  همزمان مخالف دخالت های سرمایه داری جهانی و اعمال اسرائیل بود سخنرانی کرد.

در این تجمع یکی از فعالین برجسته حزب آزادی کارگران(که از احزاب تروتسکیست انگلیس می باشد) سخنرانی نمود وجمعیت شعار هایی در مخالفت باجنگ و آزادی زندانیان سیاسی در ایران سر دادند.

در این تجمع تعداد زیادی تراکت حاوی اطلاعاتی از دانشجویان دانشگاه شیراز , سنگسار های صورت گرفته در ایران و فرزاد کمانگر که به اعدام محکوم شده است و فرهاد حاجی میرزایی که در زندان زیر شدید ترین شکنجه ها قرار گرفته بود پخش گردید.

این تجمع مورد توجه وسیع فعالین ضد جنگ و نیرو های انگلیسی قرار گرفت که به طور مشخص می توان از جنبش  های مردمی در منطقه خاورمیانه دفاع کرد و همچنین ضد جنگ بود و با سرمایه داری جهانی نیز  اعتراض نمود و مبارزه کرد. 

 در این تجمع پلاکارد هایی با مضامین زیر وجود داشت:

آزادی و برابری ، دانشگاه پادگان نیست

آزادی دانشجویان زندانی از جمله دانشجویان شیراز و آزادی عابد توانچه دانشجوی در بند

درخواست آزادی فعالین کارگری در زندان از جمله محسن حکیمی، بیژن امیری ، منصور اسانلو، ابراهیم مددی

درخواست آزادی فوری فرزاد کمانگر و فرهاد حاجی میرزایی

شعار ضد جنگ و درخواست توقف فوری حمله اسرائیل و کشتار زنان و کودکان

و.......

یک صحنه ی یخ زده با زمانی بی نهایت برای توصیفات بی نهایت جزئی: آیا اوین همان  هزارتوی" آلن روب گریه" نیست؟

شما تنها دو راه دارید : یا نگهبان باشید یا زندانی. مردی را تصور کنید که از شکنجه گاه باز می گردد و در سلول خود یکی از روشنفکرانه ترین رمان های نوی تاریخ قرن بیستم را می خواند.هیچ کس در این زندان کتابی نمی خواهند مگر آنکه دوباره آنرا بنویسد. و ما نوشتیم :  اوین  خود شما هستید وفرهاد سربازی است در بازگشت از جنگی که هیچ خاطره ای از آن ندارد به سوی شهری که هیچ کس به استقبال او نمی آید و در زندانی آشیانه می کند که مرگ از پنجره هایش سرک می کشد.

اوین وحشتناک نیست ، اوین عادی است ، این عادی بودن است که وحشتناک است. عجوزه ای که خود را می آراید اما وحشتناک تر می شود. ما همگی بخشی از توصیفات یک صحنه هستیم اما تمامی این توصیفات جزئی و دقیق با تکرارهای عادی ، یک هزارتوی وحشتناک را می سازد. زندگی روایت است؟ در هزارتوی توصیفات مکرر ، روایت می میرد. در هزارتوی اوین ، گذشته و آینده می میرند.

 232 ، 43 و 72 را به سلولهایش می برد ، 70 میلیون خمیازه می کشد و 245 چیزی را در دفترش یادداشت می کند. عدد دقیق است و به خاطر دقتش یخ می زند. وقتی در زندان بودم فهمیدم که آزادی عدد پی است . یک عدد گنگ که دایره را می سازد ، اما خودش نامعلوم است. آزادی نامعینی عدد پی است. من تنها وقتی می میرم که شماره ی سلول خودم باشم ، آزادی یعنی اینکه وقتی تو را محاسبه می کنند مانند عدد پی بخشی از وجود تو هرچند کوچک باقی مانده  و در محاسبات منظور نشده باشد.

محمد پورعبدالله

یک سال پیش،درچنین روزی حوالی غروب توسط محافظان جان و مال و ناموسمان، برای جلوگیری از ادامه اشتبهاهتمان راهی دانشگاهی بزرگ شدیم.

با بازداشت آلما رنجبر، یکی از دانشجویان دختر دانشگاه شیراز در روز چهارشنبه ۲۵ دی ماه تعداد دانشجویان بازداشت شده دانشگاه شیراز جمعا به ۱۲ نفر رسید که هم اکنون ۷ نفر از آن ها در بازداشت به سر می برند.تمامی این دانشجویان با احضاریه هایی با سربرگ قوه قضائیه به اداره اطلاعات شیراز احضار شده اند و اتهام آن ها اقدام علیه امنیت ملی و توهین به مسئولان نظام عنوان شده است که پس از مراجعه به اداره اطلاعات بازداشت شده اند.این دانشجویان هم اکنون در بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز به سر می برند و از وضعیت آنها و سلامتی آن ها اطلاع دقیقی در دست نیست.

اولین دانشجویان بازداشت شده کاظم رضایی، عبدالجلیل رضایی، لقمان قدیری و محسن زرین کمر بودند که در تاریخ ۱۴ دی ماه بازداشت شدند که کاظم رضایی و محسن زرین کمر پس از ۸ روز بازداشت و عبدالجلیل رضایی و لقمان قدیری پس از ۹ روز بازداشت با قرار وثیقه آزاد شدند.پس از آن ها نیز ۴ دانشجوی دیگر به نام های سعید خلعتبری، احمد کهنسال، عباس رحمتی و عنایت تقوی در ۲۱ دی ماه بازداشت شدند که در روز ۲۳ دی ماه برای این ۴ دانشجو قرار وثیقه صادر شد و یکی از این دانشجویان به نام عباس رحمتی در همان روز با تامین وثیقه آزاد شد اما به دلیل عدم تامین وثیقه آزادی ۳ دانشجوی دیگر به روز ۲۴ دیماه موکول شد اما در روز ۲۴ دیماه بنا به دلایل نامعلومی قرار وثیقه ای که برای این دانشجویان پیش از این صادر شده بود از سوی قاضی این پرونده، قاضی کریمی، به قرار بازداشت تبدیل شد، این ۳ دانشجو با گذشت ۷ روز از بازداشتشان همچنان در بند به سر می برند.

همچنین هادی الم لی و آرش روستایی ۲ دانشجوی بازداشت شده دیگر هستند که از روز ۲۳ دی ماه در بازداشت به سر می برند و برای آنان نیز قرار وثیقه صادر شده است.حمدالله نامجو نیز از روز ۲۴ دی ماه در بازداشت به سر می برد و برای او نیز قرار بازداشت صادر گشته است.دیگر دانشجوی بازداشت شده دانشگاه شیراز آلما رنجبر است که از روز ۲۵ دیماه در بازداشت به سر می برد و گویا برای او از سوی قاضی پرونده قرار وثیقه صادر شده است.تا کنون تلاش های دانشجویان دانشگاه شیراز و دوستان این دانشجویان بازداشت شده جهت ملاقات با آن ها بی ثمر مانده است که این مساله موجب نگرانی فعالین دانشگاه شیراز شده است و احتمال می رود که دانشجویان بازداشت شده تحت شکنجه قرار داشته باشند.

همچنین یونس میر حسینی و اسماعیل جلیلوند دو دانشجوی احضار شده دیگر هستند که در اعتراض به غیر قانونی بودن عملکرد و نوع احضار، که دانشجویان با سربرگ قوه قضائیه به اداره اطلاعات احضار شده اند، به اداره اطلاعات مراجعه نکرده اند.

لازم به ذکر است که در روزهای گذشته از سوی کمیته انضباطی دانشگاه شیراز برای ۸ نفر از دانشجویان احکام قطعی صادر شده است و همچنین تعدادی از دانشجویان مجددا به کمیته انضباطی احضار شده اند.احکام قطعی صادر شده به شرح زیر است:

حمدالله نامجو (یک ترم محرومیت از تحصیل و ارجاع پرونده به کمیته انضباطی مرکزی وزارت علوم)

نوید غفاری (یک ترم محرومیت از تحصیل)

افشین هوشنگ (دو ترم محرومیت از تحصیل به صورت معلق)

آرش روستایی (یک ترم محرومیت از تحصیل و ارجاع پرونده به کمیته انضباطی مرکزی وزارت علوم )

هادی الم لی (یک ترم محرومیت از تحصیل و ارجاع پرونده به کمیته انضباطی مرکزی وزارت علوم)

آلما رنجبر (دو ترم محرومیت از تحصیل)

امین کریمی (یک ترم محرومیت از تحصیل)

امین درستی (توبیخ کتبی و درج در پرونده)

بنا به اخبار رسیده در روز چهار شنبه ۱۴ژانویه برابر با ۲۵ دی ماه تعداد از دانشجویان, پناهندگان و جوانان مقیم اروپا در سه شهر  بروکسل، پاریس و هانوفر تجمعاتی در حمایت از دانشحویان دانشگاه شیراز برگزار نمودند. این تجمعات که به ابتکار کمیته جوانان ایرانی در اروپا ـ (جمعی از دانشجویان، فعالین سیاسی و مدنی، مبارزین چپ و پناهندگان جوان مقیم اروپا ) هماهنگ گردیده بود با صدور یبانیه های مشترکی در فراخوان این تجمعات، حمایت از داتشجویان شیراز و قطعنامه پایانی از دانشجویان مبارز شیراز حمایت کردند.

شعار ها و تمامی بیانیه ها و مطالب حمایتی از دانشجویان شیراز در تمامی این کشور ها همزمان به فارسی، فرانسوی، آلمانی منتشر گردید که در تمامی این مراسم ها علاوه بر حمایت ایرانی های مقیم اروپا مورد حمایت احزاب و جریانات چپ کشور های مزبور نیز قرار گرفت.

در بخشی از بیانیه مشترک منتشر شده در کشور های فوق با عنوان "در هر جا و در هر مکان دانشگاه سنگر آزادی است" چنین به دانشجویان مبارز و مقاوم شیراز پیام اتحاد و همبستگی داده شده است:"...پیام رادیکال مبارزات شما اما طنین دیگری دارد و به همین دلیل در کنار مقاومت و مبارزه‏ی شما قد علم کرده و ایستاده‏ایم. 

دست‏های ما در کنار دست‏های شماست و حنجره‏ی شما خواهیم بود تا فریاد رهایی‏خواهی و آزادی‏طلبی شما را در روز چهاردهم و هفدهم ژانویه از شهرهایمان به گوش مردم جهان برسانیم. ...."

قابل ذکر است، در روز شنبه ۱۷ ژانویه بخش دیگری از این جوانان در لندن تظاهرات مشابه ای برگزار خواهند نمود.

بیش از یکصد تن از دانشجویان ساکن خوابگاه شهید دستغیب دانشگاه علوم پزشکی شیراز در اعتراض به ممنوع الورود شدن ۶ تن از همکلاسی های خود و احضار سه تن از آنان به کمیته انضباطی، پنج شنبه شب، مجددا دست به تجمع اعتراضی زدند. اعضای شورای صنفی نیز در اعتراض به عدم پاسخگویی و عذرخواهی مسئولین دانشگاه و حراست، به صورت دسته جمعی استعفا دادند. دانشجویان خوابگاه پسرانه شهید دستغیب دانشگاه علوم پزشکی شیراز پس از نرسیدن به خواسته های خود که در تجمع یکشنبه شب مطرح کرده بودند، پنج شنبه شب مجددا دست به تجمع اعتراضی زدند. در تجمع پیشین دانشجویان خواستار لغو احکام ممنوع الورودی شش تن از دانشجویان و عذرخواهی مسئولین دانشگاه و حراست به خاطر رفتار توهین آمیز و برخورد فیزیکی با دانشجویان و برچیده شدن دوربین های مداربسته از آسانسورهای خوابگاه شده بودند. شورای صنفی این خوابگاه در آن تجمع به دانشجویان قول پی گیری خواسته های آنان را داده و قرار شده بود مسئولین دانشگاه و حراست برای عذر خواهی در بین دانشجویان حاضر شوند. اعضا شورای صنفی به دانشجویان اعلام کرده بودند که در صورت برآورده نشدن خواسته ها، به صورت دسته جمعی استعفا خواهند داد.  پس از به نتیجه نرسیدن پیگیری های دانشجویان برای لغو احکام ممنوع الورودی و احضارهای دانشجویان به کمیته انضباطی و عدم پذیرش مسئولین دانشگاه و حراست برای حضور در بین دانشجویان ساکن خوابگاه، دانشجویان مجددا دست به تجمع اعتراضی زدند. دانشجویان درحالی که شعار می دادند از خوابگاه خارج شده و خیابان واقع در دانشگاه را مسدود کردند. دانشجویان که به شدت به عدم پاسخگویی مسئولین به خواسته های خود معترض بودند، به سر دادن...  ( عکس فوق متعلق به رئیس دانشگاه علوم پزشکی شیراز می باشد)

شعارهای زیر پرداختند: "ریاست دیکتاتور،استعفا،استعفا"، "ایمانیه حیا کن، دانشگاه را رها کن"، "دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیرد"، "احکام ظالمانه، ملغی باید گردد"، "حراست، حراست، خجالت، خجالت"، "ریاست دانشگاه، استعفا،استعفا "، دانشجویان هم چنین به خواندن سرود یار دبستانی پرداختند.

 قابل ذکر است به دنبال ممنوع الورود شدن شش تن از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، دانشجویان دانشکده داروسازی در روز دوشنبه گذشته نیز دست به گردهمایی اعتراضی زده بودند.

 در این تجمع نیز دانشجویان با گردهمایی در صحن دانشکده، خواستار لغو احکام ممنوع الورودی و احضارهای دانشجویان به کمیته انضباطی شده بودند. دانشجویان پلاکاردهای زیر را در دست داشتند: «دانشجو را به خانه اش راه نمی دهند»، «خواست ما دانشجویان، لغو احکام ممنوع الورودی تمام دانشجویان و احضارهای کمیته انضباطی است»،   از جمله یکی از دانشجویان با تشریح شیوه برخورد زشت و توهین آمیز نیروهای حراست و مسئول اداره خوابگاه ها با دانشجوی دختری که ممنوع الورود شده بود، اینگونه احکام، رفتارها و برخوردها را از سوی مسئولین دانشگاه و حراست محکوم کرد.

 روز پیش از این تجمع، در دانشکده پرستاری و خوابگاه پسرانه شهید دستغیب این دانشگاه نیز دو گردهمایی دیگر در اعتراض به مسائل مذکور برگزار شده بود.

 پس از این تجمعات با احضار سه تن از دانشجویان ممنوع الورود  به کمیته انضباطی تجمعات فوق شدت یافت.

 در پی این تحولات دانشجویان داروسازی ورودی ۸۵ روز گذشته طی نامه ای خطاب به ریاست دانشگاه، اعلام نموده بودند در صورت عدم لغو حکم ممنوع الورودی و احضار دو نفر از هم کلاسی هایشان، که جزء این دانشجویان می باشند، در امتحانات پایان ترم شرکت نخواهند کرد.

 متن کامل این نامه که رونوشت هایی از آن نیز به وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و ریاست دانشکده داروسازی شیراز داده شده است:

ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی شیراز
جناب آقای دکتر ایمانیه

با سلام و احترام

اخیرا دو نفر از دوستان همکلاسی ما به نام های سید محسن فخری بافقی و طیبه جهانگیر فام به دانشگاه ممنوع الورود شده اند و آقای فخری به کمیته انظباطی نیز احضار شده اند.

ما دانشجویان داروسازی ورودی ۸۵ خواستار تجدید نظر در احکام صادره برای دوستانمان بوده و از شما تقاضا داریم حکم ممنوع الورودی و احضار ایشان به کمیته انضباطی را لغو نمائید.

در صورتی که دوستانمان به محیط دانشگاه بازگردانده نشوند، ما دانشجویان این ورودی در امتحانات پایان ترم شرکت نخواهیم کرد.

با تشکر
 دانشجویان ورودی ۸۵ داروسازی

 پیش از این نیز شورای صنفی دانشجویان خوابگاه شهید دستغیب  دانشگاه علوم پزشکی شیراز، طی نامه ای به دکتر محمد هادی ایمانیه، رئیس این دانشگاه، به رفتار حراست در یکشنبه شب و برخورد فیزیکی با یکی از اعضای این شورا واکنش نشان داده بود:

«احتراماً به استحضار می رساند که در مورخه ۲۲/۱۰/۸۷ در ساعت ۱۸:۳۰، آقای رضوی، مسئول حراست، بدون هماهنگی با شورای صنفی دانشجویان خوابگاه شهید دستغیب و بدون مجوز به فلت ۶۴۲ وارد شده و قصد بیرون کردن یکی از دانشجویان خوابگاه را داشته است و بعد از حضور یکی از اعضای شورای صنفی، برای رسیدگی به این موضوع ایشان از جانب مسئول حراست مورد اهانت و برخورد فیزیکی قرار گرفته اند و از آن جهت که انتظامات و حراست نقش حفاظت و ایجاد آرامش برای دانشجویان را دارند، لذا این عمل خارج از وظیفه حراست و مسبب اغتشاش و بی نظمی در خوابگاه شده است.

 خواهشمند است دستورات لازم جهت رسیدگی و جلوگیری از بروز مجدد اینگونه حوادث در محیط خوابگاه را مبذول فرمایید.»

تمامی احکام کمیته های انضباطی این ارگان های سرکوب دانشگاه لغو باید گردد.

زنده باد آزادی و برابری

 نوشته شده توسط وحيد ولي زاده 

زنجیره‏ی سرخ مقاومت، نسل‏هایی از سوداییان رهایی و برابری را در بیش از نیم قرن به یکدیگر پیوند داده است. آن پرچمی که دست به دست سالهای سیاه دیکتاتوری‏های سفید و سبز را در سرسراها و محوطه‏های دانشگاه‏های ایران درنوردیده، دستهای جوان جدیدی را گرد خود دارد. دستهای همبستگی جوانانی که آزادی را و برابری را سرودی کرده‏اند که دیری است بر لب‏های کارگران، زنان و دختران سرکوب‏شده، حاشیه‏نشینان و سلب‏صداشدگان جاری است. جوانانی که سودایشان راهیابی به مجلس‏ها و کابینه‏ها در زیر ردای اصلاح‏طلب‏ها و اصول‏طلب‏ها نیست. دست‏های جوانی که دستشان در دست اعتصابیون ایتالیا، کارگران آلمان، دانشجویان فرانسه، معدنچیان چین، کارگران غیرقانونی عربستان و سندیکاهای سرخ ترکیه است و نه بانکداران انگستان، مجتمع‏های تسلیحاتی آمریکا، روحانیون متنفذ نجف و میلیاردرهای نوین روسیه. گرد مرگی که خفقان و رعب در دهه‏های سی و شصت در دانشگاه پراکنده کرد، این نهال هزار ریشه و هزار شاخه را از جوانه زدن بازنداشت. ۱۶ آذر متعلق به ما است. به مقاومت. به آنانکه در برابر فریب و سرکوب قد خم نمی کنند. به آنانکه موج‏های بلند خشمشان بناهای مجهز به پلیس و دادگاه و حراست و انتظامات را به شن ریزه‏هایی مبدل خواهد کرد که زیر پای بازیگوش خردسالان فردا پراکنده خواهند شد.

شانزدهم آذر امسال را در شرایط نوینی گرامی می‏داریم. نظم مستقر، خشمگین و ترسناک از تولد دوباره جنبشی کاملا مستقل از دستگاه های تنظیمی خود در دانشگاه‏ها، رژه‏های هیتلری را تدارک می بیند. بناپارت کوتاه قامت و کژاندیش، سکان سفینه‏ی مصیبت را در دستان خود گرفته و بسته‏های فقر و محنت را در جعبه های تحول اقتصادی میان کارگران توزیع می کند. چهره‏های پلید تمام داستان‏های فانتزی، از صفحات زرد تاریخ بیرون پریده و سوار بر خودروهای زرهی عصر پسامدرن، جوانی و خنده و جنسیت را در کوچه پسکوچه‏های شهر شب‏زده شکار می‏کنند. راهروهای دادگاه‏ها و دادسراها و اتاق‏های کمیته‏های انضباطی مملو از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلبی است که فریاد زده‏اند نه، و تن نداده‏اند.

چه باک اگر دفترهای تحکیم خدعه و نیرنگ، روزهای دانشجو را با سپاهیان تاریکی تقسیم می‏کنند. چه باک اگر چهره‏ها و سازمان‏های پوشالی بر طبل تسلیم و سازش، فرقه‏گرایی و شعبده‏بازی‏های سیاسی می‏کوبند. در برابر سیلاب کور سرمایه، که خصوصی‏سازی دوی خردادی را به گارد سرکوب سیاسی و فرهنگی دولت نهمی مجهز کرده است، جان‏های آگاه و شورمند دانشجویان سدهایی از مقاومت و ابتکار می‏آفرینند. آن حرکتی که از سال ۱۳۸۲ در دانشگاه گسترش یافت و نام دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب به خود گرفت، سازمان‏یافتگی و همبستگی دانشجویانی بود که پشتگرمی خود را در بازوان نیروی کار و تولیدکننده‏ی جامعه می نگریست و نه دستان به خون آغشته‏ی مفسران تلویزیون‏ها یا جوخه‏های نظامی امپریالیستی. حرکتی که مروج سازمان یافتگی مستقل دانشجویان، زنان، کارگران و سرکوب‏شدگانی است که آزادی و برابری خود را خود به دست خواهند آورد. ۱۶ آذر امسال اگر چه بر بستر سرکوب وحشیانه‏ی فعالان این جنبش می گذرد، اما تلاش برای عقب گرداندن تاریخ به مضحکه‏ی عاملین آن خواهد انجامید. خودسازمان‏یابی جنبش سرتاسری آزادی‏خواهی و برابری طلبی، خودآموزش‏یابی گروه‏های تحت ستم، با قلب‏های سرخ و مشت‏های همبسته‏ی طغیانگر،  دانشگاه را از نظامیون، و جامعه را از سرمایه داران بازپس خواهد گرفت. 

 اگر دوستانمان به دانشگاه بر نگردند، در امتحانات شرکت نخواهیم کرد

بسمه تعالی
جناب آقای دکتر ایمانیه
ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی شیراز

 با سلام و احترام

اخیرا دو نفر از دوستان همکلاسی ما به نام های سید محسن فخری بافقی و طیبه جهانگیر فام به دانشگاه ممنوع الورود شده اند و آقای فخری به کمیته انظباطی نیز احضار شده اند.

ما دانشجویان داروسازی ورودی ۸۵ خواستار تجدید نظر در احکام صادره برای دوستانمان بوده و از شما تقاضا داریم حکم ممنوع الورودی و احضار ایشان به کمیته انضباطی را لغو نمائید.

در صورتی که دوستانمان به محیط دانشگاه بازگردانده نشوند، ما دانشجویان این ورودی در امتحانات پایان ترم شرکت نخواهیم کرد.

حمداله نامجو یکی دیگر از دانشجویان دانشگاه شیراز بازداشت شد. با بازداشت نامجو شمار بازداشت شدگان شیراز در دو هفته گذشته به ۱۱ نفر رسید. پس از بازداشت آرش روستایی و هادی الم لی در روز دوشنبه و بی خبری از وضعیت این دو دانشجو بازداشت نامجو نگرانی ها از ادامه بازداشت دانشجویان را افزایش داده است.

با آزادی لقمان قدیری گل تپه، عبد الجلیل رضایی، کاظم رضایی و محسن زرین کمر که شنبه ۱۴ دی بازداشت شده بودند و همچنین عباس رحمتی که ۲۱ دی ماه بازداشت شده بود، روند آزادی ها نیز متوقف شده است. به گفته نزدیکان این دانشجویان آقای کریمی قاضی رسیدگی کننده به این پرونده با توجه به مسائلی (که گفته می شود تماس های انجام گرفته نهادهای امنیتی می باشد) بیان کرده اند که فعلا قرار بازداشت نامجو و روستایی و الم لی با قرار وثیقه جابجا نمی شود. همچنین قاضی از قبول قرار وثیقه ۳ دانشجوی دیگر بازداشت شده - سعید خلعتبری، عنایت تقوی و احمد کهنسال - که به همراه عباس رحمتی قرار آن ها به قرار وثیقه تبدیل شده بود، خودداری می نماید.

همچنین تهدیدات و فشارها علیه اسماعیل جلیلوند، آلما رنجبر و یونس میرحسینی ۳ دانشجوی احضار شده دیگر افزایش یافته است. این ۳ دانشجو در اعتراض به احضار قضایی به نهاد غیر قضایی حاضر به حضور در دفتر وزارت اطلاعات نشده بودند.

با توجه به آغاز امتحانات موج احکام اجرایی دانشگاه علیه دانشجویان نیز شدت یافته است. علاوه بر ۷ حکم قطعی که دوشنبه علیه دانشجویان صادر شده بود امروز نیز احکام دیگر محرومیت از تحصیل دانشجویان صادر شده است.برخورد با دانشجویان دانشگاه شیراز با نزدیک شدن به انتهای ترم با احضار ۳۷ دانشجو به کمیته انضباطی شروع شد. احضارهایی که در أغاز به صدور حکم ۲۸ ترم تعلیق برای ۱۸ دانشجوی دانشگاه شیراز شده بود که به تدریج این احکام از سوی دانشگاه قطعی و اجرایی شده است. همچنین در کنار برخوردهای انضباظی، ۱۵ دانشجو در ظرف ۲ هفته به اداره اطلاعات شیراز احضار شدند که متعاقب آن ۱۱ نفر بازداشت شده و یک دانشجو نیز پس از ارائه توضیحات آزاد شده بود. با آزادی ۵ دانشجو در ابتدای این هفته همچنان ۶ دانشجو - آرش روستایی، حمداله نامجو، هادی الم لی، سعید خلعتبری، عنایت تقوی و احمد کهنسال - در بازداشت به سر می برند.

هاشم رمضانی اهل یکی از روستاهای بوکان ساکن مهاباد در اوایل هفته گذشته توسط نیروهای اداره اطلاعات این شهر به اتهامات امنیتی بازداشت شد.نامبرده پس از بازداشت به اداره اطلاعات شهر ارومیه منتقل گردید.

پس از سپری شدن چهار روز از بازداشت نامبرده نیروهای امنیتی ضمن تماس با خانواده ایشان از آنها میخواهند برای تحویل گرفتن جسد آقای رمضانی به اداره اطلاعات شهر ارومیه مراجعه نمایند.

نیروهای امنیتی مدعی هستند که ایشان در بازداشتگاه دست به خودکشی زده است . این نیروها ضمن مخالفت با خواست خانواده مبنی بر انتقال جسد به تهران برای کالبدشکافی پیش از تحویل دادن جسد به خانواده از آنها تعهدی مبنی بر عدم اطلاع رسانی در این خصوص اخذ نمودند.

این شهروند حدود ۴۵ ساله متاهل و دارای چند فرزند نیز می باشد. جسد آقای رمضانی در ابتدای هفته جاری در معیت دو ماشین لباس شخصی به روستای زادگاه ایشان منتقل گردید و شبانه به خاک سپرده شد.

یادآوری میگردد تاکنون افراد دیگری همچون ابراهیم لطف الهی ، زهرا بنی یعقوب، زهرا کاظمی، اکبر محمدی، ولی الله فیض مهدوی و عبدالرضا رجبی نیز پیشتر به شیوه های مشکوکی در زندان جان خود را از دست داده اند که هیچگونه تحقیق منجر به روشنگری از سوی مسئولان مربوطه در خصوص مرگهای مشکوک زندانیان صورت نپذیرفته است.

فعالان حقوق بشر در ایران