اسماعیل جلیلوند دانشجوی زندانی دانشگاه شیراز آزاد شد

اسماعیل جلیلوند دانشجوی دانشگاه شیراز که در طی حمله وحشیانه ماموران اطلاعات شیراز به منزل شخصی وی در روز چهارشنبه مورخ شانزدهم بهمن ماه سال جاری دستگیر شده بود، پس از یازده روز با قرار کفالت از زندان آزاد شد.

وی روز یک شنبه در میان استقبال پر شور دانشجویان وارد دانشگاه شیراز شد.

سعید آقامعلی

محمد پور عبدالله را حدود ساعت هفت صبح روز بیست و چهارم بهمن دستگیر کردند . این خبر را به اشکال مختلف می شود لفت و لعاب داد ، اما واقع امر این است که تعرض جمهوری اسلامی به نیروهای آزادی خواه و برابری طلب نیاز به اثبات ندارد و هر تلاشی برای خبر سازی و تبلیغات به نوعی عبث جلوه می کند . به یاد دارم ٬ زمانی تعلیق ٬ اخراج ٬ ارعاب و احکام انضباطی برای دانشجویان به عنوان مهم ترین پروپاگاند خبری مورد استفاده قرار می گرفت ٬ اما اکنون دیگر این اخبار به مثابه امری طبیعی دیگر توان جلب توجه را ندارند . دستگیری و زندان نیز در تداوم خود از این امر مستثنا نیست و به سادگی تبدیل به اخبار روزمره می گردد . همین طور که در گذشته ای نه چندان دور ٬ قتل و اعدام آزادی خواهان به اخباری در ردیف اخبار هواشناسی قرار گرفت . از خود بیگانی عمومی ، مسخ تدریجی و تلاش برای آدابته شدن با شرایط مسیری است که ما را به سوی بربریت سوق می دهد . هر روزه به ما توصیه می شود تا از دیوانگی دست برداریم . هر لحظه هستند انسانهایی که تلاش می کنند تا ما را آگاه کنند از آنچه برسر مان می آید و کوچکترین واکنشی را در اجتماع بوجود نمی آورد ٬ تا به ما بفهمانند که چیزی بیش از گوشت قربانی نیستیم . این تلاشی است که اجتماع برای رفع مسئولیت از خود در پیش می گیرد !  تلاشی برای فرار از خود . موانع را از سر راه ماشین آدم کشی بر می دارند تا در برابر سکوت خود احساس عذاب نکنند و اگر کسی این منطق را نپذیرد ٬ متهم به جنون می شود ... گیرم جنونی مقدس که او را تبدیل به اسطوره ای دست نیافتنی می کند . دامی بزرگ برای قرطینه کردن انسانیت و توجیه بربریت . بهترین راه سرکوبِ مبارزینی که برای  اسطوره زدایی از اجتماع خود به پا خواسته اند تبدیل آنان به اسطوره است . ما دچار جنون نیستیم . نپذیرفتن آگاهی کاذب شما تلاشی است برای زنده ماندن آگاهی و این تنها راهی است که می تواند مسخ عمومی انسانها را متوقف کند ...

وبلاگ تا آزادی دانشجویان زندانی آغاز به کار کرد. در بخش معرفی این وبلاگ آمده است:

گردانندگان این وبلاگ تلاش خواهند کرد با خبررسانی درباره وضعیت دانشجویان زندانی در ایران، افکار عمومی را در اقصی نقاط جهان متوجه سیاست های سرکوبگرانه رژیم ایران کنند. بدیهی است که برای مقابله با عملکرد ضدانسانی رژیم در قبال فعالین جنبش دانشجویی در ایران، از هرگونه همکاری شما با این وبلاگ صمیمانه استقبال می کنیم.

About this weblog:

This blog’s managers are attempting to spread out the news about the Iranian jailed university students and hereby let people all around the world know about the brutal policy of Iran’s regime against student activists. For acting against the anti humanistic policies of the regime in Iran, we are really looking for your kind collaboration in every possible field.

این وبلاگ از طریق آدرس زیر قابل دسترسی است:

http://www.actforthem.blogspot.com

موج سراسری بازداشت دانشجویان کشور / آغاز واکنش های سراسری به موج جدید سرکوب

بنا به گزارشات رسیده به خبرنامه آزادی برابری با بازداشت یک دانشجوی دیگر در همدان دانشجویان بازداشتی در سراسر کشور(شیراز، اصفهان، همدان و تهران) در بهمن ماه سال جاری به ۱۱ نفر رسید.

این موج جدید سرکوب در کنار احضارهای گسترده دانشجویان به کمیته های انضباطی و احکام سنگین صادر شده برای فعالین دانشجویی همچون حکم ۶ سال و نیم زندان قطعی برای محمد صیادی حکایت از آن دارد که موج حمله به دانشجویان در سراسر کشور حرکتی برنامه ریزی شده و سراسری می باشد.

بنا به آخرین اخبار رسیده به ما خانواده های دانشحویان دستگیر شده با احضار به ستاد های خبری وزارت اطلاعات و یا تماس های تلفنی به شدت از جانب وزارت اطلاعات زیر فشار قرار گرفته اند. مامورین اطلاعات در طی این تماس ها با استفاده از ادبیاتی تند و تهدیدآمیز، سعی دارند از گسترش یافتن هرچه بیشترخبر بازداشت دانشجویان و  وضعیت کنونی آنها در زندان توسط خانواده های ایشان جلوگیری نمایند.

در این میان بنا به اخبار رسیده مجید توکلی، محمد پورعبدالله ، یونس میر حسینی و علیرضا داوودی در شرایط بسیار سختی قرار دارند و به خصوص اعتصاب غذا و بیماری تعدادی از آنها ، خانواده و رفقای این دوستان را نسبت به وضعیت آنها بسیار نگران کرده است.

بيانيه دانشجویان چپ دانشگاه های تبریز در اعتراض به حكم رفيق محمد صيادي، دستگيري هاي اخير و پروژه جديد سركوب

مدتهاست كه ماشينهاي جنگي سركوب و ارتجاع حكومت م ذهبي فاشيستي براي خرد كردن مشتهاي آزادي خواهانه جنبشهاي اجتماعي از دانشجويي، كارگري، زنان و معلمان چرخهايش را براه انداخته است. رژيم در راه رسيدن به اهدافش از دستگاه هاي امنيتي و اطلاعاتي گرفته تا بسيج دانشجويي، نهاد رهبري، وزارت علوم، قوه قضائيه، دادگاه هاي انقلاب و نيز صدا و سيما، جهت مشروعيت بخشيدن به اعمالش و افزايش سركوب و پوشاندن جناياتش سود ميبرد. جرياني كه با دستگيري، شكنجه و سركوب وحشيانه دانشجويان چپ آزادي خواه و برابري طلب در آذر ماه سال گذشته آغاز شد و در ادامه سيل وسيعي از دانشجويان و فعالان طيفهاي مختلف فكري، از چپ، ليبرال، كرد، ترك و غيره را نيز شامل گشت.

پروژه جديد سركوب دانشجويان، كه پس از تابستان امسال مجددا شدت يافته است، پس از برگزاري تجمع روز دانشجو در دانشگاه شيراز، منجر به برخورد شديد دستگاه حاكم با دانشجويان شد؛ اما نه تنها خللي در خواستهاي اينان ايجاد نكرد كه استوارتر از پيش اينان را به خيابانها كشاند تا خواست خياباني شدن مبارزات و اعتراضات دانشجويي تا رسيدن به انقلاب را نشان داده و استواري شان را برخ نامردمان رژيم بكشاند. اتفاقي مشابه كه در دانشگاه همدان نيز رخداد و با حمله وحشيانه مامورين امنيتي همراه شد. چنانكه

اكنون، رفيق محمد صيادي، بجرم دفاع از انسانيت، به حكم ناعادلانه و سنگين هفتاد و هشت ماه حبس تعزيري محكوم گشته است. خبر سركوب دانشجويان با استفاده از اهرمهايي چون كميته هاي انضباطي، دادگاه هاي انقلاب، و دستگاه هاي مرتبط امنيتي و اطلاعاتي به اخباري روزانه تبديل گشته و شدتش در سالهاي خير در شهرهاي تهران، شيراز، همدان، تبريز، بابل، اصفهان، كردستان و كرمانشاه و سيستان افزون تر بوده است.

آزادي خواهي حركتي نيست كه با دستگيري و سركوب و شكنجه تمامي مبارزانش نابود گردد. تا زماني كه ماشينهاي جنگي فاشيسم مذهبي و سرمايه داري جهاني در حركت اند، خواست آزادي خواهي نيز سر داده خواهد شد. دانشجویانه چپ دانشگاه های تبریز ضمن محكوم كردن اقدامهای اخیر دستگاه عريان سركوب و ارتجاع رژيم فاشيستي مذهبي، به تمامي مجموعه هاي وابسته به حاكميت نسبت به روندي كه در پيش گرفته اند بشدت هشدار ميدهد. مطمئن باشید که ما نيز جواب خشونت تان را روزی خواهيم داد. تا رسيدن به آن روز، بازو به بازوي هم، از دانشجو، كارگر، زن و معلم، خواست آزادي و برابري را فرياد خواهيم زد. 

بدين وسيله ما دانشجویانه چپ دانشگاه های تبریز خواسته هاي خود را بشرح زير اعلام ميداريم: 

۱. آزادي بي قيد و شرط و فوري دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب و ديگر فعالين دانشجويي دستگير شده: محمد پور عبداله (دانشگاه تهران)، عليرضا داوودي (دانشگاه اصفهان)، يونس ميرحسيني، اسماعيل جليلوند، سحر يزداني پور (سه دانشجويان دانشگاه شيراز)، حسين تركاشوند، مجيد توكلي ، كوروش دانشيار، اسماعيل سلطانپور (چهار دانشجوي دانشگاه اميركبير)، رضا نگهداري (دانشگاه تهران).

۲. لغو حكم ناعادلانه هفتاد و هشت ماه زندان تعزيري براي رفيق محمد صيادي (دانشجوي دانشگاه همدان).

۳. قطع روند بازداشت، شكنجه، كميته و سركوب تمامي دانشجويان از طيفهاي مختلف فكري در تمامي دانشگاه هاي ايران.

۴. آزادي رفيق فرهاد حاجي ميرزايي، فعال كودكان، كه مدتهاست تحت شكنجه رژيم قرار گرفته است. 

در پايان، دانشجویانه چپ دانشگاه های تبریز، ضمن اعلام حمايت كامل خود از كليه فعاليتهاي دانشجويان، كارگران، زنان، دانش آموزان و معلمان از تمامي طيف هاي فكري، از تمامي آزادي خواهان در سرتاسر دنيا ميخواهد براي آزادي رفقاي در بند، لغو احكام زندان، حذف بازداشت و شكنجه فعالين، تا رسيدن به جامعه اي آزاد و برابر تلاش كنند. در اين راه، فراخوان ما ابتدا دانشجويان داخل كشور را شامل ميشود تا با صدور بيانيه ها و برگزاري تجمعات اعتراضي، خواست آزادي خواهانه خود را، جهت رسيدن به بندهاي فوق، فرياد بزنند. تلاشي كه پيوند صفوف مختلف فعالين از دانشجويي، كارگري و زنان را ميطلبد. 

بپا خيزيد و براي يكبار هم كه شده فرياد "نه" را رساتر از هميشه در تاريخ طنين انداز سازيد

دانشجویان چپ دانشگاه های تبریز

امروز اعضای بسیج دانشجویی دانشگاه زنجان،  به علی نورعلیان دبیر سابق کانون سیمرغ و مدیر مسئول نشریه سکوت سایه ها هجمه بردند و  باعث شکستن یکی از دندان های وی شدند. اعضای بسیج دانشجویی و هیات تحریریه نشریه بسیجی “بی تعارف” در حین ضرب و شتم وی به توهین و فحاشی به علی نورعلیان نیز پرداختند.

زمستان امسال یغماگرتر از همیشه دست به تاراج شاخ وبرگ سبزمان زده، گویا گرمای آتش سال گذشته را که دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب بر پا کرده از یاد برده است.

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه اصفهان با تجمات پرشور صنفی- سیاسی خود در ۱۳ آبان، ۲۳ آبان،۱۳ آذر، اعتصاب غذای ۸ روزه ی دیماه و برگذاری مراسم سرخ روز جهانی زن در سرمای سوزان اسفند سال گذشته آتشی به پا کرد که هُرمش چنان لرزه ای بر اندام استبداد وتحجر انداخته که پس از گذشت یک سال، دست از سرکوبِ با قدرتِ هرچه تمامتر برنداشته و محروم از تحصیل کردن آنان را چاره ی کار خود ندانسته و عزم خود را بر نابودی آزادیخواهی و برابری طلبی جزم کرده اند؛ اما زهی تصور باطل زهی خیال محال.

حملات عریان یابوی استبداد بر دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه اصفهان چندی است افسار گسیخته. تابستان امسال حسین سرشومی را از خانه ربودند وبه زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) منتقل کردند.در ۲۱ مهر ماه مازیار معصومی،ارسلان صادقی، ندا اسدی و حبیبه علائی را نیز روانه ی دانشگاه دستگرد (!!!) نمودند واین بارنوبت علیرضا داودی بود که در۲۴ بهمن توسط "لباس شخصی ها" از خانه اش دزدیده شود و به مکان نامعلومی منتقل گردد.

قلبم اگر در سینه بماند، قلم از نوشتن درنماند و باریدن اشک اگر بگذارد می خواهم بگویم:

علیرضا داودی، مدیر مسئول نشریه ی توقیف شده ی راه خاکی، سردبیر نشریه ی امید فردا، نماینده وسخنگوی اعتراضات دانشجویی دانشگاه اصفهان، فعال کارگری وفعال حقوق زن، چهره ای است بارز در میان فعالین دانشجوئی سراسر کشور.

علیرضا داودی، تداوم تپش قلب هائی است که دست هایشان از کار مزدی پینه بسته و مشت گره کرده ی نسلی است که با قدرت هرچه تمامتر بر پیکره ی این لاشه ی متعفنِ مردار خوار روانه شده.

علیرضا داودی، حقیقتی است زنده وشمشیری است برنده که در شرایط قرون وسطائی پیرامونش سر به عصیان برآورده و ندای برابری سر داده و اینک در دادگاه های تفتیش عقاید با استدلال های مریخی سر بریده شده.

علیرضا داودی، انسانی واقعی است که برای بهبود زندگی توده ی در بند کوشیده و یک دم دست از مبارزه بر نداشته وکارهایش بهترین جواب در برابر ضرورت تاریخ پیش رویش بوده برای رهایی و برابری این خلق بی چرا زنده.

علیرضا داودی،در بند کسانی است که در بند عقده های قدرت پرستی و مال اندوزی خویش اند، کسانی که برای محالفانشان نسخه مرگ می پیچند و حقیقت را قربانی زر و زور و تزویر می کنند وزالو صفت بقای خود را در خون خواری می دانند.

علیرضا داودی! رفیق بزرگوار! استوار باش و بدان که در چهار دیواری زندان تنها نیستی و در هر نفس با تو هستیم و تا رهائی نهائی تنهایت نخواهیم گذاشت.

و شما عالیجنابان اقتدارگرا و شکنجه گر! زندانی کنید و شکنجه کنید ارسلان ها، حسین ها و علیرضا ها را و بیفکنید دستان ویکتور خارا ها را، اما با پژواک صدای گیتارشان که ترانه ی رهائی می خواند چه می کنید؟ گویا نمی دانید زمین همچنان می گردد حتی اگر گالیله از صحبت خود باز گردد.

عالیجنابان اقتدارگرا و شکنجه گر! بدانید که از خواب توبه کنیم و با بیداری و هوشیاری پیمان بندیم و در برابر ظلم آسمانی مآبتان از فریاد آزادیخواهی و برابری طلبی لبریز شویم و دیر نباشد که پرچم سرخ برابری را بر ویرانه ی کاخ های شما برافرازیم

این پست به یاد محمدپور عبدالله نوشته می شود رفیقی که بار دیگر در اسارت است .سخن گفتن از  آزادی تنها وقتی معنا خواهد داشت که آزادی او و تمامی زندانیان سیاسی به فریاد درآمده باشد.

کسی که می اندیشد هرگز از آزادی محروم نخواهد ماند . چون اگر آنها او را به بند کشند پس  بیشتر به آزادی می اندیشد.

استبداد هرچه فزونی یابد اسطوره ای تر می شود. ابتدا برای بقای خود نابود می کند  . این منزلت حیوانی استبداد است. اما با فزونی و افراط در منطق مهلک مصرف،  منزلتی اسطوره ای می یابد : خدایان هرز و نابودی که همه را می کشند.

آزادی را در کجا می توان جست ؟ در طبیعت؟ در فرد؟ در جامعه ؟ اگر در طبایع خود آزاد باشیم کژاندیشان می گویند اسیر امیال خود هستیم ، اگر آزادانه قواعد جامعه را برگزینیم برخی می گویند که سرکوب و مطیع هستیم و اگر به مانند راه حل اصحاب اصالت وجود آزادی را در انتخاب فردی خود بجوییم برخی می گویند اسیر توهمات خد هستیم و چنین جایگاهی محال است.

اما پاسخ را من به شما می گویم : آزادی را در اندیشه باید جست بدان معنا که آزادی تجسم و غایت اندیشه باشد.

پاسخ به این سئوال که ما در کجای تاریخ قرار داریم در گروی این پرسش است که ما تا چه حد به آزادی دست یافته ایم.

آزادی احساس اندیشه است و قدرت آن. اندیشه ی یک تن هرچیزی می تواند اما آزادی اندیشه ی همگان است.

آزادی تنها متاعی است که فروخته نمی شود.و  اگر مردم اینرا می دانستند بیهوده در پای دکان رهبران دروغین صف نمی کشیدند.

آزادی کار از چنگ سرمایه ، آزادی بیان و ابراز عقاید ، آزادی روابط خصوصی ، غایت اندیشه ی ماتریالیسم تاریخی در سه حیطه ی تولید یعنی ثروت ، دانش و لذت است.

حکومت ها با پای افزار جنگ در مسیر تاریخ قدم برمی دارند و ملت ها با پای افزار آزادی .

 آه . آزادی ، این بزرگترین روحی که کوچکترین کالبدی ندارد.